Τρίτη 3 Μαΐου 2011
Ερωτηματολόγιο
Φύλο … | άνδρας | γυναίκα | |||||
| |||||||
Γεννηθήκατε στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό | Ελλάδα | εξωτερικό |
Ποια είναι η θρησκεία σας | Χριστιανός | μουσουλμάνος |
Πηγαίνετε στην Εκκλησία | ναι | οχι | Δεν απαντώ |
Αν όχι γιατί | αδιαφορία | Έλλειψη χρόνου | άλλο |
Ποια είναι η γνώμη σας για την θρησκεία σας | Καλή | αδιάφορη | Αρνητική |
Γνωρίζετε άλλες θρησκείες | ναι | οχι | Δεν απαντώ |
Τι γνωρίζετε για τις άλλες θρησκείες | Λίγα | αρκετά | πολλά |
Έχετε ή είχατε φίλους ή συναδέλφους που να πιστεύουν σε άλλη θρησκεία | Ναι | οχι | Δεν απαντώ |
Περιγράψτε μας την σχέση σας μαζί τους | φιλική | αδιάφορη | εχθρική | αδελφική |
Πως θα αντιδρούσατε στην δημιουργία ενός θρησκευτικού χώρου άλλης θρησκείας στον τόπο σας | Δεν θα με πείραζε | αρνητικά | αδιαφορώ | αλλο |
Αν αποφασίζατε να αλλάξετε πίστη, ποια θα ήταν αυτή | Δεν θα άλλαζα |
Γιατί θα αλλάζατε πίστη |
ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ
Τα Μουσουλμανικά της περιοχής των Γιαννιτσών
1.Πόσο ετών είστε;
Α. 12-16 Β. 17-25 Δ. 26-40 Ε. 41 και άνω
2.Φύλο:
Α. Άντρας Β. Γυναίκα
3.Τόπος Γέννησης:
Α. Γιαννιτσά Β. Θεσσαλονίκη Γ. Άλλο
4. Είστε μόνιμος κάτοικος Γιαννιτσών;
Α .Ναι Β. Οχι
5.Γνωρίζετε κάτι για τα μουσουλμανικά μνημεία της περιοχή μας;
Α. Αρκετά Β. Ελάχιστα Γ. Καθόλου
6. Έχετε επισκεφθεί κάποιο από αυτά;
Α. Ναι Β. Όχι
7.Έχετε ακούσει για τον Γαζή Εβρενός τον ιδρυτή της πόλης;
Α. Ναι Β. Όχι
8.Πιστεύετε ότι αυτά τα μνημεία θα πρέπει να είναι προσβάσιμα προς το κοινό;
Α. Ναι Β. Όχι
9.Έχετε υπ’ όψιν κάποια προγράμματα αναστήλωσης των κτηρίων αυτών;
Α. Ναι, έχω ακούσει Β. Όχι, δεν έχω ακούσει κάτι σχετικό
10.Θα πηγαίνατε να επισκεφθείτε κάποιο μνημείο σε περίπτωση που επιτραπεί η πρόσβαση στο κοινό;
Α. Ναι! μάλλον ναι Β. Όχι! μάλλον όχι
11Πώς θα αντιδρούσατε στην επίσκεψη μουσουλμάνων στα πολιτιστικά/ θρησκευτικά τους μνημεία στα Γιαννιτσά;
Α. Θετικά! μάλλον Θετικά Β. Αρνητικά! μάλλον αρνητικά
Μουσουλμανικά μνημεία των Γιαννιτσών
Γαζή Αχμέτ Εβρενός
Ο Γαζή Αχμέτ Εβρενός (1288- 17 Νοεμβρίου 1417) γεννήθηκε στο Παλαιόκαστρο (σημερινό Μπαλίκεσιρ, της Τουρκίας. Ήταν απόγονος της γνωστής οικογένειας Τουρκομάνων Evrenosogullari η οποία αρχικά υπηρετούσε τους Βυζαντινούς στο διάστημα μεταξύ 1302 και 1361. Μετά την κατάκτηση της περιοχής από τον Orhan Gazi ο Εβρενός εξωμότησε και άρχισε να υπηρετεί τους Οθωμανούς. Η οικογένειά του απετέλεσε μία από τις τέσσερις μεγάλες οικογένειες Οθωμανών πολεμάρχων.
. Οδήγησε τον Οθωμανικό στρατό, μαζί με τον Σουλεϊμάν Πασά, γιο του Orhan Gazi, και κατέκτησε τη Θράκη, τη Μακεδονία, τη Ρούμελη και τα Βαλκάνια. Κατά τη διάρκεια της ζωής του υπηρέτησε ως στρατιωτικός διοικητής σε τέσσερις Οθωμανούς Σουλτάνους: Ορχάν, Μουράτ Α’, Βαγιαζήτ Α’ και Μωάμεθ Α’. Οι υπηρεσίες του αμείφθηκαν με πλούσιες δωρεές, κυρίως με αχανή κτήματα στη Μακεδονία και στη Βουλγαρία.
Ως στρατηγός του Τουρκικού στρατού, ο Γαζή Εβρενός Μπέη, το 1385 εγκατέστησε το στρατό του στην πόλη των Γιαννιτσών για να εξορμεί κατά των βυζαντινών και των άλλων ηγεμόνων στη Βλαχία και στην Πελοπόννησο. Εκεί συνάντησε έναν ήδη οργανωμένο οικισμό, τον οποίο και κατέλαβε. Η τουρκική φάση της πόλης των Γιαννιτσών ξεκινά και σφραγίζεται από την προσωπικότητα του Γαζή Εβρενός Μπέη.
Ο Γαζή Εβρενός Μπέη πέθανε σε ηλικία 129 ετών και ετάφη στο Μαυσωλείο Γαζή Εβρενός, ένα από τα πιο αξιόλογα οθωμανικά μνημεία των Γιαννιτσών, το οποίο υπάρχει ακόμη άθικτο και είχε αποκατασταθεί κατά το 19ο αιώνα. Δεν είναι οθωμανικό μνημείο, αλλά καθαρά βυζαντινό. Το γεγονός ότι ετάφη στην πόλη των Γιαννιτσών, θα την καταστήσει ως ιερή πόλη των Τούρκων και τόπο προσκυνήματος, πράγμα που εξηγεί ισως και το πείσμα με το οποίο οι Τούρκοι τα υπερασπίστηκαν στους Βαλκανικούς πολέμους το 1912. Το 2006, κατά τη διάρκεια εργασιών αναστήλωσης του Μαυσωλείου του Γαζί Εβρενός, βρέθηκε ένας ανθρώπινος σκελετός που εικάζεται ότι μπορεί να ανήκει στον Οθωμανό στρατηλάτη.
Το Μαυσωλείο του Γαζή Εβρενός
Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τον Πύργο του Ρολογιού. Πρόκειται για το ταφικό μνημείο του Γαζή Εβρενός,
Σύμφωνα με επιγραφή που αναφέρεται στην ταφή του Γαζή Εβρενός, χτίστηκε το1417. Από τα μορφολογικά του στοιχεία συμπεραίνουμε ότι ανασκευάστηκε στα τέλη του Ι 9ου αι. Αποτελείται από δυο ορθογώνιους χώρους εμβαδού 230 τμ. Στεγάζονταν με δώμα, από το οποίο εξείχαν τρεις μικροί τρούλοι καλυμμένοι με μολύβι. Το κτίριο διαθέτει πλούσιο διάκοσμο εξωτερικά και στο εσωτερικό του είναι ελαφρά διακοσμημένο. Το μαυσωλείο προορίζεται για Αρχαιολογικό
Μουσείο. Το κτίριο ανεγέρθηκε πάνω στον τάφο του Γαζή Εβρενός (έτος θανάτου 1414) και αποτέλεσε τόπο προσκυνήματος. Με την προσθήκη και άλλων χώρων, εκτός από μαυσωλείο, λειτούργησε και ως τέμενος, κάτι εξαιρετικά συνηθισμένο στην ισλαμική πρακτική. Οι τοιχοποιίες είναι κτισμένες με αργούς λίθους και ζώνες πλίνθων. Στις αρχές του 2Οου αι., το κτίριο αναμορφώνεται ριζικά. Προστίθεται ο μεγάλος ενιαίος χώρος στα ανατολικά, παίρνει στην κάτοψη το σχήμα του Τ και τότε λειτουργεί ως τέμενος. Καλύφθηκε με επίπεδη οροφή, από την οποία προέβαλλαν τρεις χαμηλοί τρουλλίσκοι χωρίς τύμπανο, στη ΒΔ, ΝΔ και ΝΑ γωνία του κτιρίου. Πάνω από την πόρτα βρίσκεται εντοιχισμένη ενεπίγραφη μαρμάρινη πλάκα, όπου αναφέρεται το έτος 1910/11. Τέλος σε ειδική εσοχή στον τοίχο του ΒΔ χώρου τοποθετήθηκαν δύο τμήματα μαρμάρινης ενεπίγραφης πλάκας σε παλαιοοθωμανική γραφή, Σε ελεύθερη μετάφραση το πλήρες κείμενο της επιγραφής αναφέρει:
Πέθανε και μετακόμισε από την εφήμερη κατοικία στην μόνιμη κατοικία ο αποθανών και συγχωρημένος, ο ευτυχισμένος μάρτυρας, ο Κύριος των πιστών, ο Διοικητής των γαζήδων και πολεμιστών για την Πίστη, που συνέτριψε τους άπιστους και πολυθεϊστές, αυτός που επισκέφθηκε τον ιερό οίκο του Θεού, αυτός που περιχάραξε την «γωνία» και την «θέση», ο Χατζή Εβρενός γιος του Ισά ,ας πέσει το φως του Θεού επάνω από τον τάφο του και ας ευωδιάζει ο τάφος του έως ότου το ‘Ελεος του Παντοδύναμου Θεού, και ας είναι ο Θεός ευχαριστημένος μαζί του, την ημέρα Τετάρτη την έβδομη του μήνα Shevval κατά το έτος 820 της Εγίρας” Από την επιγραφή προκύπτει η ακριβής χρονολογία του θανάτου του Γαζή Εβρενός, την Τετάρτη 17 Νοεμβρίου του 1414.
Η σημασία που δίνουν οι μουσουλμάνοι στο συγκεκριμένο μνημείο φαίνεται και από το ότι περιγράφεται με θαυμασμό από το διάσημο περιηγητή του 17ου αιώνα Εβλιγιά Τσελεμπή στο ταξιδιωτικό του βιβλίο για την Κεντρική και Δυτική Μακεδονία.
Ξεχωρίζουν οι μιναρέδες των τζαμιών
“Αυτό το Γενιτσέ του Βαρδάρη είναι από όλους ο πιο εύφορος και κοσμημένος τόπος προσκυνήματος και ο πιο παλαιός και τιμημένος τόπος, όπου οι προσευχές γίνονται εισακουστές. Πρώτα ο τόπος προσκυνήματος της πηγής των ατρόμητων Γαζήδων, δηλαδή ο τόπος προσκυνήματος του Γαζή Εβρενός. Είναι θαμμένος μέσα στην πόλη αυτή, κάτω από έναν όμορφο θόλο, χτισμένο με πέτρα και σκεπασμένο με μολύβι. Στο εσωτερικό όμως του στιλπνού αυτού θόλου υπάρχουν δυο σειρές Γαζήδων που πέθαναν σαν μάρτυρες. Κάτω στο δάπεδο κατεβαίνουν με μια πέτρινη σκάλα με τρία σκαλοπάτια. Ο Γαζή Εβρενός αναπαύεται εν ειρήνη στον τιμημένο τάφο του, σʼ ένα μαρμάρινο παλιό κιβούρι. (...) Δεν έχουμε δει σε κανένα άλλο βιλαέτι χτισμένον έναν τέτοιο λαμπρό τάφο. Επειδή ο θόλος είναι υψηλός, οι πλευρές του έχουν κοσμηθεί με παράθυρα. Είναι ένας κατάφωτος θόλος, όμοιος με το κάστρο του Ιρέμ. Επάνω στον τοίχο υπάρχουν με όμορφες διαφορετικές γραφές τα ίχνη του κάθε ταξιδιώτη ξηράς και θάλασσας (η ευλογία του Θεού ας είναι μαζί τους)”, τονίζει χαρακτηριστικά ο Εβλιγιά Τσελεμπή.
Στα μέσα της δεκαετίας ‘80 το μνημείο απαλλοτριώθηκε από το Δήμο Γιαννιτσών Το κτίριο παραχωρήθηκε από το ΥΠ.ΠΟ. προς χρήση στο Δήμο Γιαννιτσών, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως χώρος πολιτιστικών δραστηριοτήτων. Το κτίριο πρόκειται να στεγάσει διαχρονική αρχαιολογική συλλογή με ευρήματα από την περιοχή των Γιαννιτσών.
ΤΟ ΡΟΛΟΙ
‘Το καλύτερα διατηρημένο μνημείο της πόλης είναι το«ρολόγι».. Το πιο παλιό ρολόι είναι των Γιαννιτσών , που κτίσθηκε το 1753-1754 από τον Εβρενέζογλου Σερίφ Αχμέτ. Είναι ορθογώνιο κτίριο , έχει ύψος 25 μέτρα και είναι κτισμένος με πέτρα μέχρι τα πρώτα 4 μ . και στη συνέχεια πλινθόκτιστος. Σε δυο πλάκες από άσπρο μάρμαρο έχει χαραγμένη μια επιγραφή, που διατηρείται και σήμερα και αναφέρει τα παρακάτω: Σερίφ Αχμέτ από τους απογόνους του Εβρενός κι ένδοξος αρχηγός. Πάντοτε έκανε τις καλύτερες προσπάθειες στα βακούφια που τα χρωστά στους προγόνους. Αυτός τώρα κατασκεύασε ένα ρολόι που να δείχνει την ώρα., αλλά το κατασκεύασε να έχει πέντε πτυχές ισλαμικές .Την ανταμοιβή που πήρε, με αγνά κίνητρα θέλησε να δωρίσει στον πατέρα του και στη μητέρα του και στην ψυχή του Γαζή.
Επίσης, εντός του πρώην στρατοπέδου “Καψάλη” βρίσκονται το τζαμί του ποιητή Ιλαχή (δεύτερο μισό του 15ου αιώνα), από όπου πέρασαν πολλοί μουσουλμάνοι διανοούμενοι και τούρκοι περιηγητές, καθώς και τα λουτρά που αποτέλεσαν πόλο έλξης επισκεπτών την εποχή της τουρκοκρατίας.
Στα οθωμανικά μνημεία των Γιαννιτσών περιλαμβάνουν ακόμη τα λουτρά Καϊάφα (15ος αι.), που φέρεται να λειτουργούσαν μέχρι τις αρχές του 20ού, το Ισκεντέρ Τζαμί (1490) και το Αχμέτ Μπέη Τζαμί (δεύτερο μισό του 15ου αι.) από τον εγγονό του Γαζή Εβρενός,κοντά στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, το “Πολύκεντρο”, ένα νεοκλασικό κτίριο του 19ου αιώνα, που αποτέλεσε την κατοικία του τούρκου μπέη και μετά την απελευθέρωση της πόλης λειτούργησε ως νοσοκομείο.
Στα οθωμανικά μνημεία των Γιαννιτσών περιλαμβάνουν ακόμη τα λουτρά Καϊάφα (15ος αι.), που φέρεται να λειτουργούσαν μέχρι τις αρχές του 20ού, το Ισκεντέρ Τζαμί (1490) και το Αχμέτ Μπέη Τζαμί (δεύτερο μισό του 15ου αι.) από τον εγγονό του Γαζή Εβρενός,κοντά στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, το “Πολύκεντρο”, ένα νεοκλασικό κτίριο του 19ου αιώνα, που αποτέλεσε την κατοικία του τούρκου μπέη και μετά την απελευθέρωση της πόλης λειτούργησε ως νοσοκομείο.
Το πολύκεντρο
το τζαμί του ποιητή Ιλαχή
Χριστιανικοί Ναοί των Γιαννιτσών
Η Ιερά Μητρόπολη Γιαννιτσών (1860)
Το πιο «ζωντανό» μνημείο των Γιαννιτσών είναι η Μητρόπολη (Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου). Κτισμένη στο β’ μισό του 19ου αιώνα, η δρομική αυτή βασιλική δηλώνει τους κόπους και την αγωνία των χριστιανικών πληθυσμών να αποκτήσουν ένα τόπο λατρείας. Το φιρμάνι του Σουλτάνου επέτρεψε την ανέγερση της. Όλοι οι κάτοικοι συμμετείχαν σε αυτήν. Όταν σώθηκε το νερό, η κατασκευή δεν σταμάτησε. Χρησιμοποιήθηκε κρασί για το σοβά.
Στην ίδια ιστορική περίοδο ανήκουν ο Ναός του Αγίου Αθανασίου Πενταπλατάνου και ο Ναός του Αγίου Αθανασίου Παραλίμνης.
Χαρακτηρισμένοι ως διατηρητέοι έχουν πρόσφατα αναστηλωθεί μέσα από τις πρωτοβουλίες και τις εργασίες του Δήμου Γιαννιτσών.
Στην Μητρόπολη των Γιαννιτσών έχει δημιουργηθεί και ένα ίδρυμα παιδικής προστασίας με το όνομα <<ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΟΔΗΓΗΤΡΙΑ>> Το ίδρυμα αυτό είναι αποτέλεσμα πρωτοβουλίας της Ενορίας Κοιμήσεως Θεοτόκου Γιαννιτσών και φιλοξενεί κορίτσια ηλικίας 3 ετών και άνω.
Καθολική εκκλησία
Κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας στα Γιαννιτσά οικοδομήθηκε ο Ι. Ναός των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, ο οποίος λειτουργεί μέχρι και σήμερα. Πρόκειται για τρίκλιτη βασιλική που χτίστηκε με Σουλτανικό φιρμάνι του 1863, από τον ιερέα Παπαδήμο, που προσχώρησε στην Εξαρχία και τους Λαζαριστές μοναχούς της Θεσσαλονίκης. Τα θυρανοίξια έγιναν στις 6 Ιανουαρίου το 1865. Ο ναός έχει δεχτεί πολλές παρεμβάσεις και έχει αλλάξει η αρχική του μορφή. Στοιχεία δείχνουν ότι ο πρώτος καθολικός ναός στα Γιαννιτσά χτίστηκε σε περιοχή που βρίσκεται το σημερινό μνημείο του Χατζή Εβρενός, αλλά καταστράφηκε λόγω φωτιάς και ανοικοδομήθηκε στην σημερινή του τοποθεσία.
Ο ναός στην αρχική του μορφή κατά τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του.
Πλάγια λήψη του ναού στην σημερινή του μορφή.
Αγία Παρασκευή
Ένας ναός ο οποίος χτίστηκε κατά την Τουρκοκρατία στα Γιαννιτσά είναι και αυτός της Αγίας Παρασκευής. Αρχικά ήταν ένα μικρό τζαμί, πιθανόν μαυσωλείο, οκταγωνικού σχήματος, με μιναρέ στην αριστερή του πλευρά, που σήμερα δεν υπάρχει. Το 1948 το κτίσμα μετατράπηκε σε ορθόδοξο ναό και αφιερώθηκε στην Αγία Παρασκευή. Το 1951 ο ιδιοκτήτης του, Αρχιμανδρίτης Νίκανδρος Παπαϊωάννου τον δώρισε στην Μητρόπολη. Το 1990-1992 κατασκευάστηκε το κωδωνοστάσιο στην δυτική πλευρά
Άγιοι Κων/νος και Ελένη
Ένας ακόμη ναός ανοικοδομημένος κατά την Τουρκοκρατία στα Γιαννιτσά είναι και ο ιερός ναός Αγίων Κων/νου και Ελένης. Η αρχική εκκλησία, μια τρίκλιτη βασιλική κτίστηκε το 1908, από τους σχισματικούς και ήταν αφιερωμένη στους Άγιους Κύριλλο και Μεθόδιο. Μετά την απελευθέρωση των Γιαννιτσών (20/10/1912) μετονομάστηκε σε ιερό ναό των Αγίων Κων/νου και Ελένης. Η επέκταση του ναού σε πεντάκλιτη (1952-1953) και οι προσθήκες της δυτικής πλευράς και του νάρθηκα (1988-1990) άλλαξαν την αρχική μορφή του ναού.
Αγία Παρασκευή Μυλοτόπου
Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής βρίσκεται στην μεσημβρινή άκρη του χωριού, όπου παλαιότερα υπήρχε αγίασμα με θεραπευτικές ιδιότητες. Σύμφωνα με την παράδοση, η χρονολογία 1224 ήταν χαραγμένη σε πλάκα εντοιχισμένη στον βόρειο τοίχο πριν την ανακαίνιση της εκκλησίας οπότε ο τοίχος ξαναχτίστηκε. Η πλάκα δεν φαίνεται πια. Σε μονόλιθο σε σχήμα σταυρού υπάρχει η χρονολογία 1756, η οποία προφανώς δείχνει την χρονολογία ανεγέρσεως του ναού. Αυτό το μονόλιθο διάτρητο φωτιστικό άνοιγμα ήταν εντοιχισμένο πάνω από την κόγχη του ιερού της εκκλησίας, ενώ σήμερα βρίσκεται στον περίβολο της. Η εκκλησία ανακαινίστηκε το1954. Ανάμεσα στο πλήθος των εικόνων του ναού υπάρχει η φορητή εικόνα της αγίας Κυριακή (27/3/1850), η αγία Παρασκευή, ο άγιος Δημήτριος, ο άγιος Νικόλαος, ο άγιος Αθανάσιος, ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος (1815), ο Ιησούς Χριστός και η Παναγία
Άγιος Αθανάσιος Μυλοτόπου
Σήμερα η εκκλησία δεν υπάρχει αλλά τα ερείπιά της βρίσκονται στην άκρη του χωριού. Εικάζεται ότι η εκκλησία χτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα, αφού κάηκε για πρώτη φορά στο διάστημα 1800-1840. Ξαναχτίστηκε το 1842 και κάηκε ξανά το 1933. Τους τοίχους κοσμούν λείψανα τοιχογραφιών, τα οποία διακρίνονται στην κόγχη του ιερού πολύ αμυδρά. Βέβαια ξεχωρίζουν ολόσωμα οι 3 ιεράρχες κάτω από την Πλατυτέρα και διακρίνεται καθαρά ο άγιος Βασίλειος. Στο εξωτερικό του ναού, σε ανάγλυφη εντοιχισμένη πλάκα στον νότιο τοίχο υπάρχει η επιγραφή «Μάρτιος 1842».
Άγιος Νικόλαος Κρώμνης
Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου βρίσκεται μέσα στο χωριό και από επιγραφή γνωρίζουμε ότι η χρονολογία ανεγέρσεως της εκκλησίας είναι το 1858. Στον βόρειο τοίχο και τα επιστήλια υπάρχουν σκηνές από την Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Εικονίζονται επίσης οι άγιοι Μόδεστος, Αλύπιος, Στυλιανός ο Παφλαγονίας και ο προφήτης Σοφωνίας. Στο υπέρθυρο της νότιας εισόδου εσωτερικά υπάρχει επιγραφή σχετικά με την χρονολογία ανεγέρσεως της εκκλησίας, τις ανανεώσεις και την ημερομηνία τοιχογράφησής της.
Άγιος Αθανάσιος Πενταπλατάνου
Η εκκλησία βρίσκεται βορειοδυτικά, έξω από το χωριό, σε ύψωμα μέσα στο νεκροταφείο. Σύμφωνα με την παράδοση, ο ναός χτίστηκε γύρω στο 1700, δηλαδή πριν περίπου 300 χρόνια. Κοντά στην εκκλησία υπάρχει αγίασμα στο οποίο οι κάτοικοι αποδίσουν ιαματικές ιδιότητες. Εσωτερικά στον νότιο τοίχο υπάρχει τοιχογραφία μοναχού με την χρονολογία 1867.
Άγιος Αθανάσιος Παραλίμνης
Η εκκλησία βρίσκεται στην άκρη του χωριού, ανατολικά, μέσα στο νεκροταφείο και σύμφωνα με την παράδοση, ο ναός χτίστηκε πριν το 1870. Είναι τρίκλιτη βασιλική με γυναικωνίτη και σε μία επιγραφή στην είσοδο αναφέρεται η ημερομηνία 1775 , αν και η αρχαιολογία θεωρεί ότι είναι μεταγενέστερος. Ο ναός δεν έχει υποστεί ιδιαίτερες φθορές και στην δόμησή του είναι χαρακτηριστικά τα καλά πελεκημένα αγκωνάρια . Η στέγη είναι με βυζαντινό κεραμίδι και πάνω διακρίνονται 3 μονολιθικοί σταυροί. Η οροφή του ναού είναι διακοσμημένη με πολύ ωραία ξυλόγλυπτα τμήματα. Επίσης το τέμπλο έχει πλούσιο ξυλόγλυπτο διάκοσμο και υπάρχει ένας ψευδότρουλλος , χαρακτηριστικό των ναών αυτής της περιόδου της Τουρκοκρατίας. Στην εκκλησία υπάρχει μια παλιά εικόνα της Αναλήψεως του Προφήτου Ηλία. Όσο για τις τοιχογραφίες της εκκλησίας, κάτω από τον ασβέστη, στα επιστήλια υπάρχουν τοιχογραφίες με φυσικά μοτίβα, που αποκαλύφθηκαν πρόσφατα σε ένα σημείο μονάχα.
Η νότια είσοδος του ναού
Λεπτομέρεια από την οροφή του ναού
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)